Innowacje we współpracy ze społecznościami: droga Ila Kumara w dziedzinie projektowania technologicznego

Zanim zagłębi się w zawiłości związane z tworzeniem technologii, Ila Kumar stawia podstawowe pytanie: w jakim kontekście ta technologia będzie funkcjonować i kto powinien brać udział w jej projektowaniu?

Nacisk na innowacje ukierunkowane na społeczność

Dla Kumar prawdziwa innowacja nie rodzi się w wyniku pracy specjalistów działających w izolacji. Jest ona zagorzałą zwolenniczką współpracy – zwłaszcza gdy od samego początku angażuje się w nią tych, którzy odniosą korzyści z postępu technologicznego. Jej praca z Grupa „Przedszkole na całe życie” odzwierciedla tę filozofię. W ramach tego projektu współpracuje z młodymi ludźmi, którzy doświadczyli traumatycznych przeżyć, zwłaszcza tymi objętymi systemem opieki nad dziećmi, aby na nowo wyobrazić sobie, w jaki sposób technologia może wspierać proces zdrowienia, budowanie więzi i niezależność.

Tworzenie technologii o znaczącym wpływie

Kumar podkreśla, że tworzenie technologii to sprawa całej społeczności. Jest głęboko przekonana, że tworzenie technologii dostosowanej do potrzeb, ograniczeń, kultur i obaw społeczności jest zarówno zrównoważone, jak i ma realny wpływ. Obecnie, będąc na ostatnim roku studiów doktoranckich – drogi, której początkowo nie planowała – Kumar nadal kieruje się swoją przewodnią filozofią. Jej dotychczasowe doświadczenia w Filadelfii, studia na Uniwersytecie Pensylwanii oraz praca na styku technologii i zdrowia psychicznego – wszystko to przyczyniło się do ukształtowania tej filozofii. Pracując nad różnymi projektami z zakresu ’technologii dla dobra społecznego‘, Kumar zauważyła brak długoterminowych rezultatów. Zamiast odrzucać technologię, ponownie przeanalizowała proces jej tworzenia.

Gdy Kumar zaczęła stosować metody oparte na społeczności i uwzględniać szeroko pojęte dobrobyt, odkryła, że technologia nie tylko może negatywnie wpływać na zdrowie psychiczne i rozwój młodych ludzi, ale może również stanowić narzędzie sprzyjające rozwojowi. Odpowiednio zaprojektowana i zintegrowana z istniejącymi systemami opieki technologia może ułatwiać przetwarzanie emocji, budowanie relacji oraz pozwala na zdrową wrażliwość. Obecna praca Kumar polega na badaniu tych możliwości poprzez opracowywanie innowacyjnych projektów sprzyjających współpracy społecznościowej.

Jednym z takich projektów, realizowanym we współpracy z organizacją Stepping Forward LA, jest wykorzystanie aplikacji zaprojektowanej przez młodzież i dla młodzieży. Ten system wizualnych kolaży zastępuje komunikację opartą głównie na tekście, pomagając osobom dotkniętym traumą w wyrażaniu emocji i nawiązywaniu więzi. Kolejna trwająca współpraca z Justice Resource Institute polega na projektowaniu aplikacji mobilnej, w ramach której młodzież i specjaliści kliniczni wspólnie tworzą narzędzie, które wzmacnia pozycję nastolatków w procesie planowania leczenia i wyznaczania celów.

Wyjście poza laboratorium

Dla Kumar proces projektowania narzędzi i technologii nie jest interakcją jednokierunkową. Wyznaje ona podejście oparte na ściślejszej współpracy, które uwzględnia osoby mające największe znaczenie w tym kontekście – opiekunów. Zostało to dodatkowo podkreślone podczas spotkania w ramach kręgu liderów technologicznych, które współprowadziła wraz z organizacją Foster America, gdzie eksperci technologiczni spotkali się z osobami mającymi doświadczenie w opiece zastępczej. Celem tego programu była dyskusja na temat tego, w jaki sposób technologie cyfrowe mogą zostać wykorzystane do wyeliminowania niedociągnięć w opiece nad młodymi ludźmi objętymi systemem pomocy społecznej dla dzieci.

Współpraca ta podkreśliła znaczenie projektowania narzędzi odpowiadających konkretnym potrzebom młodzieży oraz zwróciła uwagę na konieczność uwzględniania usług socjalnych podczas opracowywania innowacji. Z drugiej strony ciekawość Kumar skłoniła ją do zgłębienia tematu sztucznej inteligencji. Odkryła, że młodzi ludzie dotknięci traumą już korzystali ze sztucznej inteligencji przy podejmowaniu kluczowych decyzji, często bez wiedzy swoich opiekunów. Ta obserwacja skłoniła ją do nawiązania bliższej współpracy z placówkami opiekuńczymi, co zaowocowało przeprowadzeniem warsztatów szkoleniowych dla organizacji pomagających młodzieży dotkniętej traumą.

Poza sferą badań Kumar lubi obserwować ptaki, gotować z przyjaciółmi oraz tworzyć ilustracje graficzne. Te zajęcia, które wymagają cierpliwości, spostrzegawczości i uważności, odzwierciedlają jej podejście do badań. W miarę jak technologia coraz bardziej wkracza w nasze życie, Kumar dostrzega, że przyszłe innowacje wykraczają poza laboratoria i docierają do społeczności, którym te technologie mają służyć. Jej stwierdzenie: “Przyszłość technologii o prawdziwym znaczeniu nadejdzie wtedy, gdy naukowcy będą podejmować decyzje wspólnie ze społecznościami, a nie za nie” doskonale oddaje to przekonanie.

Czy interesują Cię rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji dla Twojej firmy? Dowiedz się więcej na stronie implementi.ai. Aby dowiedzieć się więcej o twórczości Ili Kumara, zajrzyj do oryginalnego źródła: MIT News.