Ponder a reality where you could verbalize a demand for a chair, and it comes to life right before your eyes within minutes. Courtesy of innovative breakthroughs by MIT researchers, a scenario like this is no longer solely the stuff of science fiction. Developed is an AI-controlled mechanism christened “speech-to-reality,” providing users with the ability to literally talk their concepts into existence. By integrating robotics with generative AI, the system is capable of converting spoken cues into physically tangible assembled objects.
Sercem tej przełomowej innowacji jest ramię robota umieszczone na stole roboczym. Użytkownik musi jedynie wypowiedzieć proste życzenie, na przykład “Chcę prosty stołek”, a resztą zajmie się system. Proces rozpoczyna się od rozszyfrowania żądania przez oprogramowanie do rozpoznawania mowy przy pomocy kompleksowego modelu językowego. Następnie generatywna sztuczna inteligencja 3D tworzy cyfrową siatkę pożądanego obiektu. Siatka ta jest następnie przekształcana w projekt oparty na wokselach, który jest dalej dzielony na modułowe części, które robot może złożyć.
Przed rozpoczęciem właściwej budowy algorytmy geometryczne analizują projekt pod kątem praktycznej wykonalności, oceniając stabilność, redukując nawisy i planując połączenia części. Alexander Htet Kyaw, doktorant MIT i stypendysta Morningside Academy for Design, opisuje ten proces jako pierwsze w swoim rodzaju połączenie przetwarzania języka naturalnego, generatywnej sztucznej inteligencji 3D i montażu zrobotyzowanego. Ostatnim krokiem jest zautomatyzowany plan trasy, który umożliwia szybki montaż obiektu.
Pomysł na system powstał podczas kursu “Jak zrobić prawie wszystko” prowadzonego przez profesora Neila Gershenfelda. Alexander dopracował system w Centrum Bitów i Atomów (CBA) MIT, współpracując z innymi studentami studiów magisterskich, Se Hwan Jeonem z wydziału inżynierii mechanicznej i Mianą Smith z CBA. Dzięki temu systemowi zespół wyprodukował szereg przedmiotów, od stołków, półek i małych stolików po krzesła, a nawet elementy dekoracyjne, takie jak figurka psa. Dzięki szybkiemu montażowi i łatwemu demontażowi system ten okazał się zarówno szybki, jak i zrównoważony.
System ten okazuje się lepszy od konwencjonalnego drukowania 3D, które może być powolnym procesem, często trwającym wiele godzin, a nawet dni. Co ważniejsze, eliminuje on konieczność posiadania umiejętności w zakresie modelowania 3D lub programowania robotów. To nowe podejście oznacza, że każdy, kto potrafi mówić, ma dostęp do procesu projektowania i produkcji. Koncentrując się na zrównoważonym rozwoju, zespół zadbał o to, aby modułowe części były łatwe do ponownego wykorzystania, umożliwiając demontaż obiektów i przebudowę ich w nowe formy.
As of now, the team is striving to improve the structural durability of the resultant products, by substituting magnetic connection points with more sturdy joint techniques. They’re also contemplating how to scale the system for distributed mobile robots, potentially allowing construction of expansive structures. Motivated by replicators from “Star Trek” and the construction bots from “Big Hero 6”, Alexander envisages a future where physical object creation is as simplistic as speaking out the request. He’s additionally trying to embed gesture recognition and augmented reality interfaces into the system for more instinctive interaction between humans and robots.
Wyniki ich badań zostały przedstawione w artykule zatytułowanym “Speech to Reality: On-Demand Production using Natural Language, 3D Generative AI, and Discrete Robotic Assembly” (Od słów do rzeczywistości: produkcja na żądanie z wykorzystaniem języka naturalnego, generatywnej sztucznej inteligencji 3D i dyskretnego montażu robotycznego) podczas sympozjum ACM Symposium on Computational Fabrication, które odbyło się 21 listopada na MIT. Aby zapoznać się z szczegółami badania, można odwiedzić stronę oryginalny artykuł w MIT News.
This website uses cookies.