Sztuczna inteligencja w kuchni: Jak studenci MIT zaprojektowali namacalny model językowy do domowego gotowania

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się nad możliwościami stworzenia sztucznej inteligencji (AI) tak namacalnej, że moglibyśmy ją faktycznie dotknąć i pobawić się nią? Właśnie z tym radykalnym pytaniem zmagali się studenci MIT w ramach kursu zatytułowanego „Interaction Intelligence” (4.043/4.043). Zajęcia te, prowadzone przez Marcelo Coelho z Wydziału Architektury MIT, stały się wylęgarnią pomysłów dotyczących integracji sztucznej inteligencji z projektowaniem fizycznym. Cel? Przesunięcie granic sztucznej inteligencji z sfery abstrakcji do świata fizycznej interakcji.

Studenci otrzymali zadanie zaprezentowania przełomowego rozwiązania – rzeczywistego zastosowania sztucznej inteligencji, którego moglibyśmy doświadczyć na własnej skórze. Zajęli się tworzeniem dużych obiektów językowych (LLOs) – nowego rodzaju fizycznych interfejsów opartych na sztucznej inteligencji. Te LLOs to w zasadzie potężne modele językowe, które potrafią interpretować otoczenie i uczyć się na jego podstawie, dzięki czemu interakcje stają się inteligentniejsze i uwzględniają kontekst. Jednak pomimo całej tej mocy Coelho, który kieruje również Design Intelligence Lab, zauważa, że “brakuje im rozumienia w czasie rzeczywistym i w kontekście naszego fizycznego otoczenia, doświadczeń cielesnych oraz relacji społecznych”.”

Wyzwaniem było nadanie tym modelom sztucznej inteligencji “fizycznego” wymiaru. Chodziło o to, by wreszcie wypełnić lukę między sztuczną inteligencją a rzeczywistym światem. Ostatecznym celem było sprawienie, by modele językowe rozumiały otoczenie i ludzi w nim przebywających oraz reagowały na nie. To sztuczna inteligencja, ale – można by rzec – “w naturalnym środowisku”.

Tłem dla aplikacji AI stworzonej przez studentów Jacoba Payne’a i Ayah Mahmoud był eksperyment kulinarny. Czerpiąc inspirację z komputera kuchennego Honeywell 316 z 1969 roku — nowatorskiego produktu, który był raczej deklaracją niż sukcesem sprzedażowym — postanowili stworzyć urządzenie oparte na sztucznej inteligencji, które ułatwiłoby gotowanie i sprawiło, że doświadczenie to stałoby się bardziej spersonalizowane. Wyzwanie z pewnością dotyczyło popularnej przestrzeni – kuchni.

Oni dali początekKitchen Cosmo, czyli ich własna koncepcja stworzenia płynnie działającego generatora przepisów opartego na sztucznej inteligencji. Wyobraź sobie: urządzenie, które za pomocą kamery internetowej skanuje blat kuchenny, sporządza spis dostępnych składników i – voila! – masz do dyspozycji spersonalizowane przepisy. Urządzenie uwzględniałoby nawet tak złożone czynniki, jak harmonogram gotowania, umiejętności kulinarne, dieta, a nawet nastrój, jaki chcesz stworzyć dzięki przygotowywanej potrawie.

Pomimo wyzwań związanych z dostrojeniem sztucznej inteligencji do zrozumienia złożoności profili smakowych, kuchni regionalnych i technik gotowania, Mahmound i Payne wciąż próbowali. Po różnych przepisach, przykrych niespodziankach i przyjemnych odkryciach, wyretuszowali system, aby lepiej odzwierciedlał rzeczywistą dynamikę gotowania. Przez cały czas dotykowy interfejs Kitchen Cosmo zapewniał użytkownikom poczucie sprawczości, sprawiając, że sztuczna inteligencja wydawała się bardziej partnerem niż robotycznym asystentem.

Z estetycznym ukłonem w stronę swojego poprzednika z lat 60-tych, Kitchen Cosmo jest kulminacją rygorystycznego prototypowania i powtarzania. Wyróżnia się żywą czerwoną formą wydrukowaną w 3D, wyposażoną w otwieraną kamerę internetową, drukarkę termiczną do drukowania przepisów i miejsce do przechowywania kart z przepisami.

Po wywołaniu sporego poruszenia w środowisku projektantów Mahmoud i Payne skupili się na dalszym udoskonalaniu aplikacji Kitchen Cosmo. Mają w planach wiele ekscytujących nowości, od funkcji przekazywania informacji zwrotnych na żywo podczas gotowania po tryb wieloosobowy, w którym zadania są przydzielane różnym kucharzom. Dla Mahmoud to doświadczenie okazało się prawdziwym przełomem, który ukierunkował ją na przyszłość w dziedzinie projektowania. Na zakończenie dodaje: “Widzę siebie jako projektantkę w dłuższej perspektywie, a wcześniej nie sądziłam, że kiedykolwiek powiem coś takiego o technologii”.”

Aby dowiedzieć się więcej o tym ekscytującym projekcie, odwiedź stronę MIT News.